LMS 9.8 : Kore Üniversitesi

avatar
6853 19

Legendary Moonlight Sculptor - LMS 9.8 : Kore Üniversitesi


Çevirmen: EqundiL

Düzenleyen: Kurogane

LMS 9.8 : Kore Üniversitesi

//ÇN: Merhaba arkadaşlar daha önceden bir ara tdg çevirmiştim okul yoğunluğu nedeniyle bırakmak durumunda kaldım. Şimdi okul bitiyor ve yeni seriyle son hız devam edeceğiz inşallah. Bildiğiniz gibi serideki bölümler uzun o yüzden bölüm sıklığı diğer seriler gibi olmayacak.Şimdiden iyi okumalar.

//DN: Ben her zamanki editörünüz bende bi değişiklik yok yani;)Bu bölüm 2 gün geç gelmesi benim suçum normalde Cumartesi günü gelecekti ama iş yoğunluğum nedeniyde bu gün geldi sizlerden özür dilerim.Anlayışla karşılayacağınızı biliyorum. Seviyorum sizi iyi okumalar gençler;)



Hye Yeon Kum dodojosuna gitti.

Dojonun içinde, kılıç sallayan yüzlerce kursiyer vardı. Dojonun formasını gururla giyen tahta kılıç sallamaya ciddi bir şekilde odaklanmış erkeklerdi.

Hye Yeon öğleden sonra geldiğinde, kılıç eğitimi zamanıydı.

Genellikle kendilerini sıradan yanlarını  gösterirlerdi ama bir tahta kılıç tutarken, hayatlarını tehdit eden bir düşmanla karşılaşmış gibi ciddi olurlardı. Onlar hayatlarını kılıca adamış insanlardı.

Stajyerlere eğitim veren kişi Choe Jong beom,Hye Yeonu'u gördü ve ona yaklaştı.

"İçeri gelsene. Ama abin sabah eğitimi bitirdikten sonra çoktan gitti."


"Kardeşimi görmek için gelmedim."


"O zaman neden geldin?"


"Konuşmak istediğim bir şey var."


"Gerçekten mi? Salonda bekle. Eğitimleri biter bitmez geleceğim."


"Tamam."

Hye Yeon konukların bekleyeceği salona yöneldi. Hemen ardından kendine güvenen JeongIlhun tahta kılıcını düşürdü.

"Usta."


"Ne?"


"Bugün kendimi iyi hissetmiyorum bu yüzden..."


" .... "


"Salonda biraz dinlenebilir miyim?"



JeongIlhun başı dönüyormuş gibi alnını tuttu.

Bu daha önce hiç olmamıştı. Diğer stajyerler konuşmaya başladı.

"Ah, bugünlerde düşen bir yaprağı izlerken bile ağlayasım geliyor."


"Bir rüzgâr bile vücudumu titretebildiğinden kılıç yolunu bulamıyor. Usta, biraz dinlenemeyiz mi?"


"Sanırım şimdi kılıcın bana ne anlatmaya çalıştığını anlıyorum. Hikayesini dinlemek için kafamı salonda dinlendirmek istiyorum."


"Aslında vücudum biraz zayıf..."

Gözleri tutkuyla yandı!


Stajyerler nasıl olursa olsun salona gidebilmek için mazeret uydurdular!
Birden HyeYeon'un etrafı 500 erkek tarafından sarıldı.

Sonunda, Choe Jongbeom, Hye Yeon'u kişisel olarak eğitmen odasında getirdi.


JeongIlhun hemen ona çay hazırladı.

"Buyur."


"Teşekkür ederim."

Eğitmen odasında, Hye Yeon ve JeongIlhun dışında, diğer üç eğitmen ve 20 stajyer hemen toplandı.

Çünkü stajyerler Hye Yeon'u kendi küçük kız kardeşleri gibi seviyorlardı, dışarıda kalmak istemediler.

Hye Yeon çayını bitirdi.


"Bu çay çok lezzetliymiş."


"Eski bir öğrencim göndermişti.  Bundan önce söyleyeceğin bir şey mi var?"


"Evet."


"Acaba Lee Hyun hakkında olabilir mi?"

JeongIlhun aniden sordu.

AhnHyun-do Lee Hyun'u bir öğrenci olarak almayı düşünüyordu.

Sonrasında, JeongIlhundan sonraki en genç öğrenci Lee Hyun olacaktı.
Ancak onlar aile gibi olacağından ona karşı duyarlıydı.

HyeYeon başını salladı.

 

"Doğru."


"Ne oldu?"


"Kardeşimin doğum günü yüzünden."


"Doğum günü?"


"Evet. Kardeşimin doğum gününe bir ay var. Onun için parti yapmak istiyorum."


"......."

Hye Yeon kardeşi için doğum günü planlıyordu ve ona yardım etmeleri için dojoya geldi.

Lee Hyun kendi doğum günüyle daha önce hiç ilgilenmemişti. Yaşadığı zor hayatla doğum gününü hatırlaması bile bir lükstü. Ama kardeşi ve büyükannesi onun doğum gününü hiç unutmazdı ve her zaman ufak hediyeler alırlardı.

Bu kez HyeYeon, Lee Hyun için sürpriz doğum günü partisi hazırlamak istiyordu.

JeongIlhun, Choe Jongbeom ve Ma Sangbeom'un gözleri kocaman açıldı.

"Doğum günü partisi? Televizyondakiler gibi mi?"


"Sadece ünlüler doğum günü partilerinde Seeweed* çorbası içerek kutlamıyor mu?"

 

//ÇN: Deniz yosunundan yapılma Çin usulü çorba


"Sekiz yaşıma geldiğimden itibaren doğum günümde özel bir şey yapmadım."


"Doğum günü, sigorta şirketlerinin teşekkür araması yaptığı....."

Hayatını kılıcın yoluna adamış olanlar!

Neredeyse doğum günlerini hiç düzgün bir şekilde geçirmiyorlardı.

Hatta en eski üyeleri olan JeongIlhun bile karamsar oluyordu.

"Doğum günlerini kutlamak bize uymuyor."


Choe Jongbeom kabul etti.

"Doğru. Doğum gününden ziyade, bir kılıç yarışmasında zafer kazanmak kutlamak için iyi bir neden."


Ma Sangbeom onayladı.


"Bir yarışma kazanmak, doğum gününden daha önemlidir. Çünkü tüm dünyaya kendini eğittiğin kılıç becerilerini gösterebilirsin. "


Herkes karşı bir şekilde konuştu.

Her ne kadar kendi kız kardeşleri gibi sevdikleri Hye Yeon, bu talebi istiyor olsa da, böyle bir olayı kutlamak onlara uymuyordu.

Bu olay Kızlar arasında neden popüler olmadıklarına bir örnek dahaydı.


Böylece, doğum günü partisi planı hiçbir şey yapılmadan bitecekmiş gibi görünüyordu.


Fakat Hye Youn'un bir sonraki cümleleri herkesin fikrini değiştirdi.

"Üniversiteye girdiğimde sizi benim Unnilerle*tanıştıracağım."

 

//ÇN: Seride Çok geçtiği için bahsetme gereği duydum.

Oppa: Kızların kendinden büyük erkeklere sesleniş biçimi.
Noona: Erkeklerin kendinden büyük bayanlara sesleniş biçimi
Unni:Kadınların kendinden büyük Kadınlara sesleniş biçimi

Hyung:Erkeklerin kendinden büyük erkeklere sesleniş biçimi

 

"B-Bayan kolej öğrencisi?"

 

"Evet. Güzel Unnilerimle tanıştıracağım. "Kör Randevuya* ne dersiniz?"

 

//ÇN:İnsanların daha önce hiç görmedikleri ve tanımadıkları bir insanla arkadaşlık kurmak amacıyla ilk buluşmalarına verilen isimdir. arada bir ortak arkadaş ya da tanıdık vardır aracı durumunda olan.Bir nevi görücü usulü.

 

"Kör buluşma. Filmlerde gördüklerimiz gibi mi?

JeongIlhun dişlerini sıktı. Sonra arkadaşlarına baktı.


Choe Jongbeom onaylayarak sıkıca başını salladı.

"Eğitmenler,hadi doğum günü partisi yapalım! En azından Lee Hyun için bunu yapamaz mıyız? "


Lee Indo heyecandan yerinde duramıyordu.

"Tabiki Onun ilk doğum günü partisi olduğundan düzgünce hazırlamalıyız?"


Eğitmenler arasında hevesli bir uzlaşma vardı. Ve stajyerler için söylenecek bir şey yoktu.

"Hayatımda üniversite öğrencisiyle birlikte kör randevu çıkacağımı düşünmek."


"İyi gitmesine bile ihtiyacım yok. Başkaları gibi bir günlüğüne çıkabilirsem..."

Stajyerler yalnızlıkla mücadele ediyorlardı.

Kılıç dövüşü konusunda eğitildiklerinden, tutkularının dışında, kadınlardan uzak bir yaşam sürdüler.

Kızlarla bir kelimeyi paylaşırken bile garip ve rahatsız oluyorlardı.


Aksine, mafya ile savaşmak daha rahattı.

Diğerleri kızlarla çıkıyor ve ayrılıyor olabilir, ama onlar için hayatlarının geri kalanları boyunca unutamayacakları bir an olacaktı.

Hye Yeon söz verdi.


"Doğum günü partisinde bana yardım ederseniz, grup kör randevusu kuracağım."


"Ohhhhh!"

Stajyerler tezahürat yaptı. O zaman Lee Hyun'un bir ay sonraki doğum günü partisi için plan yapmaya başladılar.


Kesinlikle kendi tarzlarına sahiptiler!


* * *

"Hoş geldiniz."


"Tüm yeni gelenler hepinizi bekliyoruz."

Kore Üniversitesinin ön kapısının önünde, kulüpler yeni gelenleri kendi kulüplerine katmaya uğraşıyorlardı.

Lee Hyun başını eğip sessizce ön kapıya yöneldi.

'Böyle kulüpler için zamanım yok. Okul hayatı için kullandığım zaman başlı başına israf zaten.'

Okula gittikten sonra Royal Road'a ayırabileceğim zaman azalacak.
Bu yüzden, üniversitesi öğrencisi olsa dahi diğerleri gibi kulüp aktivitelerine ayıracak zamanı yoktu.


Heykel tıraşlık mesleğine zaman ayırdıkça birçok güzel noktayı göstermişti, bu yüzden daha fazla zaman harcamasına ihtiyacı vardı.

Lee Hyun üniversiteye gitse bile hiç bir kulübe gitmemeye karar vermişti.

*Tadadadak.*


Kararlı bir kalple, Lee Hyun hızlıca yürüyüp geçti.

Fakat onu kimse durdurmadı.

Birçok yeni gelen kıdemliler tarafından durdurulmuştu, ama hiç kimse Lee Hyun ile temasa geçmedi.

‘Phew! Tanrıya şükür'


Lee Hyun yeni gelenler için yapılacak toplantı alanına doğru yürümeye devam etti.

Arkasından bir konuşma duydu.

"Unni, o kişiyi durdurayım mı?"


"Bırak onu. Onun yüzüne bakıp söylemez misin? O muhtemelen işe yaramazın teki.”


* * * * *


Kore Üniversitesi'nde yeni gelenler için üniversiteye girmeden önce temelleri açıklamak için bir oturum yapılacaktı.


Hala iki ay olduğu için çoğu yeni başlayan katılmadı.

Ama Lee Hyun, buraya gelmek için zamanını harcadı.

'Hye Yeon'a bundan bahsetmeliyim.'

Ebeveynlerin çocuklarının eğitimi konusunda endişe duydukları gibi, oda sadece kız kardeşi için endişe duyuyordu.


Oturum toplantı salonu gibi bir yerde gerçekleşti.


Bit countryish* tarzı bir adam Lee Hyun yanında oturdu.

 

//ÇN:Taşradan gelen giyim tarzı.


Onunla ilk konuşan kişiydi.

"Tanıştığımıza memnun oldum. Sen yeni misin?"


Lee Hyun başını salladı ve onun yüzüne doğru döndü.

"Evet."


"Kore Üniversitesi çok güzel bir üniversite. Okulu ziyaret etmek için köyden geldim. Ben Bak SoonJo sanal gerçeklik bölümünden."


"Öyle mi. Benim adım Lee Hyun. Bende sanal gerçeklik bölümündenim. Aynı bölümden olduğumuzdan, birbirimizle rahatça konuşalım."


" İyi mi böyle? Sen benden daha yaşlı görünüyorsun."

Bak SoonJo dikkatle Lee Hyun'a sordu.


Lee Hyun başını iki yana salladı.

"İmkânı yok. Ben 20 yaşındayım."


"Yüzün öyle göstermiyor...."


"HmmHmm!"

Lee Hyun rahatsız olduğunu göstermek için boğazını temizledi.


Bu sayede çok fazla sorun olmadan devam edebiliyordu.

"Evet, öyle. Lee Hyun! Birlikte gidelim."

Bunu söyler söylemez Bak SoonJo hafifçe Lee Hyun omuzuna dokundu.
Neredeyse aynı anda, insanlar Bak SoonJo ve Lee Hyun'a yakınlaşmaya başladı.

"Bende sanal gerçeklik bölümündenim. Benim adım Lee JeongYu. Tanıştığımıza memnun oldum"


"Ben de. Ben Min Sura."


"Ben ChoiSangJun. Tanıştığımıza memnun oldum."

Lee Hyun ve Bak SoonJo, aynı bölümdeki arkadaşlarla kısaca selamlaştılar.


Daha sonra oturumu birlikte dinlediler.

İlk gün, oturuma katıldıktan sonra, bir aileye dönüştüler.


Oturum molası sırasında arkadaşlar arasında sıcak bir tartışma vardı.

"Royal Road'da kullanılan sanal gerçeklik hareket sistemi, kullanıcının seviyesine bağlı olarak farklı fiziksel hareket düzeylerine izin verir.”


"Sadece temel beş duyu değil, aynı zamanda bunun üzerindeki potansiyelini kullanabilme. Araştırma temelinde beyin üzerine araştırmalar yapılmış olmalı."


"Böyle çok miktarda veriyi biriktirmek için..."

Lee Hyun konuşmalarda yer almadı.

'Bakarsanız aslında basit bir problem bu.'

Royal Road'a başlamadan önce o sanal gerçeklik hakkında çeşitli araştırma makaleleri okumuştu.


Bilmediği birçok kelime vardı, ama bütünüyle her şeyi ezberledi.
Bu nedenle Lee Hyun sanal gerçeklik üzerine olan bilgisi normal öğrencilerden fazlaydı.

Royal Road ilk olarak en çok dikkate alınan husus güvenlikti.


Lee Hyun da bu noktada çok düşünceliydi.

Eğer ona kötü bir şey olsaydı ailesi zor zamanlar yaşardı.


Bu nedenle sanal gerçeklik hakkında araştırma yaptı.

"Ama Sura, mesleğin ne?"


"Benim mi? Ben efsuncu. Rüzgâr ve elektrikten sorumluyum."


"Vay canına! Bu nadir bir meslek."

Efsuncu bir nesneye veya yaşam biçime güç veren bir meslekti.

Bu temelde bir rahibin kutsama büyüsüne benzer, fakat bir anlamda daha iyidir, çünkü verilen güç daha sonra yok olmaz.

Çoğunlukla, kolye, küpe, yüzük, vb. alır ve onlara büyü uygulayan bir meslektir.

Başlangıçta seviyesini yükseltmek zor olsa da, eğer başarılı olursa çok para getiren bir meslekti.

"Peki ya sen?"


" Ben sadece normal bir savaşçıyım. Levelim 216."


"Bu hiçde normal değil. Levelin çok yüksek. Ben sadece 140 levelim."


"Efsuncu savaş için uygun bir meslek olmadığından yapabilecek bir şey yok. Ama daha sonra birlikte avlanalım."


" Evet. Tamam."

Kızlar level ve mesleklerini söylemeye başlayınca erkeklerde onlara açıklamaya başladı.
ChoiSangJoon ilk konuştu.

"Ben de bir savaşçıyım. Klanım sağ olsun onlarla birlikte avlandığım için 278 levelim."


"Hangi klan?"


"Black Lion."


"Vay canına! Thor Krallığındaki en ünlü klan!"

Lee YuJeong, sürprizini saklamadı.


Büyük ünlü bir klana katılmak zordu.

Aktivite klanınla sınırlıdır ama herkes iyi bir klana katılmak ister.

Faydaları yüzünden. Bir kaleyi ya da av sahasını ele geçirmek için klan savaşına girme ve kolayca eşya alma şansı gibi.

Özellikle iyi ürünler almak büyük bir avantajdı.

Sadece bu da değil, eğer faaliyetlerin yararlı ise aylık ödeme için biraz altın alabilirsiniz.

Ama eğer böyle bir faydanız olmasa bile, ünlü klanların kendi gururları vardı.


Bir bölge, şehre ya da kaleye giderken herkes loncalarını tanıyacaktır.

Onlara insanlar saygı duyar, hatta yorum yapıp ve iyi miktarda eşya alabilirler.


Bazen, birisi harika bir şey yapsa bile, bir yorum bile alamazlar.


Versailles kıtası, güç kurallarının ve ünlü klanların gücünün kaynağı olduğu bir dünyadır.

"Bu bir şey değil. Abim Black Lion Klanın kurucu üyesidir. O ilk 30 üyeden biriydi bende katılabildim."


" O zaman abinin leveli manyak birşeydir.

Lee YuJeong ona baktı kıskanıyor gibiydi.

Choi JoonSang başıyla onayladı.

“Bana kendi levelini söylemiyor ama en az 340 olmalı. Abimin etrafında onu takip ederken benim levelim kolayca yükseldi."


"Whoa, gerçekten mi?"

Kızlar onu kıskanıyorken, Lee Hyun tam tersinin düşünüyordu.

'Diğerleri gibi karakterini eğitti. Daha da ilerledikçe daha da zorlaşacak.'

Royal Road'da beceri seviyesi çok önemliydi.

Eğer sadece hızlıca exp toplar ve level kasarsa, ileride daha da zorlaşacak.

Özellikle de başka birisinin ardında takiple seviyesini yükselttiyse, gerçekten tehlikeli bir avın başlaması halinde iş payını ancak zar zor alacaktır.

Min Sura ve Lee YuJeong, henüz mesleklerini ifşa etmemiş olan Lee Hyun ve Bak SoonJo'ya yaklaştı.

"Soon-Jo senin mesleğin ne?"

Min Sura gözlerini kırparak sordu, Bak SoonJo kafasını kaşıyarak cevapladı.

"Benim? Level 342 bir hırsızım."

"......."

Saf bir görünüme sahip olan Bak SoonJo'nun leveli büyük dalgalanmalara neden oldu.
Royal Road de kitabı kapağa göre yargılamamak gerekir.

Kaç tane canavar öldürdüğüne ve bir zindanda ne kadar zaman geçirdiğine bağlıydı.

Bak SoonJo sessiz tipe benzese de, rekabetçi doğası olduğundan, neredeyse bir zindanda yaşayarak canavarları avladı.

Son olarak, Min Sure Lee Hyun'a baktı.

"Lee Hyun, hangi mesleksin ve levelin kaç?"


O gerçekten gizlemek istemiyordu.

Ama başkalarına göstermek istemedi.

Sadece sanal gerçeklikten hoşlananlara göre, seviye göstermek iyi bir şey olabilir, ama karanlık oyuncular için, sadece onların kartlarını açığa çıkıyordu.


'Onlar zaten ayrıntılı bir şekilde sormazlardı.'

Şu ana kadar ki deneyimlere bakarsak muhtemelen yapmazlardı.
Ne olacağını beklenirken, Lee Hyun ağzını yavaşça açtı.

"Heykeltıraş."

"Hm?"

"İşim heykeltıraşlık."

"Amanın"

İnsanların gözlerinin acıma duygusuyla dolduğu bir andı.


Choi SangJoon, Lee Hyun'un omzunu tutarak cesaretlendirdi.

"Sıkı çalış İnsanların bugünlerde heykel tıraşlığı seçtiğini duydum."


"Evet."

Zaman zaman bu şekilde sohbet ederek oturumu dinlediler.

Lee Hyun, bir not defterine önemli gördüğü detayları yazdı.

Çoğunlukla okul hayatından önce öğrenmeye yardımcı olacak konular, yurtdışında eğitim ve finansal yardım ile ilgili bilgiler.

Liseden ayrıldıktan sonra ders çalışmayı bırakmıştı.

Yüksek Öğretim sınavını geçmesine rağmen, üniversite hayatının ortasında finansal yardım almak imkansızdı.

Yine de, her durumda onları yazdı.

Oturum sona erdiğinde, arkadaşlarıyla ayağa kalktı.


* * * * *


"Ah, sonunda bitti. Acıktım."

"Bir şeyler yemeye gidelim."


" Evet. Okulun kafeteryasında yemek yiyelim."

Lee Hyun arkadaşlarını takip etti.

'Okul kafeteryasının nasıl olduğunu deneyimlemek o kadar da kötü olmaz.'

Kafeterya kampüsün içindeydi.

Kore ve Batı tarzı yemek haftanın günlerine bağlı olarak ortaya çıkardı.
Kızlar Kore'yi  ve erkekler Batı stilini seçti.

“Oldukça lezzetli görünüyor."

"Hadi yiyelim."

Kore tarzı durumunda, pirinç, çorba ve yaklaşık beş çeşit Banchan*vardı.

 

//ÇN:Banchan, Kore mutfağında pilav ile birlikte servis edilen az yemekleri ifade etmektedir.


Batı tarzı yemekte kızarmış domuz eti veya balığın yanında noddle ve salata vardı.

 

//ÇN::Noodle, önceden pişirilmiş makarna türüdür, genellikle paket, bardak veya kaselerde satılmaktadır. Makarna tipik olarak un, tuz ve palm yağı içerir.

//DN:Çevirmen gibi çevirmen herşeyi açıklıyor adam helal lann bu sefer seri ihyaa olacak gençler hissediyorum;)

Min Sura pirinci ve Banchan'ı denedikten sonra gülümsedi.

"Yeterince iyi."

Choi SangJoon ve Bak SoonJo kızarmış ve dilimlenmiş domuz etinin tadına bakmak için hemen ağızlarına koydular.

"Okul yemeği hiç de kötü değil."

"Okula gitmek çok eğlenceli olacak."

Herkes zevk aldığında, Lee Hyun yalnız kırışık ifadesiyle yemek yiyordu.

'Yemek materyalleri korkunç.'

Bu bariz olabilir ama kızarmış domuz burada yapılmadı.

Donmuş ürün!

Ek olarak, pişirilmesinden bu yana çok uzun sürdüğü için tazelik çok düşüktü.


'Eğer böyle olacaksa, öğlen yemeğini evden getirmek daha iyi.'

2500 won, ucuz değildi. [230won=1Tl]

Sokak pazarından yeni satın alınmış malzemelerle öğle yemeği hazırlamak ve beraberinizde getirmek daha sağlıklı olacaktır.

Lee Hyun öğle yemeğini bitirdiğinde en iyi öğle yemeğini paketlemeyi düşünüyordu.


O anda, iri erkek öğrenciler öğrenci kafeteryasında toplandı.


Onlar dövüş sanatında usta öğrencilerdi.

Harika yapılı ve terli olan adam yemeye geldi ve Lee Hyun'u buldu.

Sonra eğildiler.


"Hyung nimi selamlıyoruz!"

Ön taraftaki bir öğrenci eğildiğinde, diğer onlarca öğrenci de eğildi.


"Hyung nimi selamlıyoruz!"

Lee Hyung hala ifadesiz bir yüzle oturuyordu.


Yüzünü de başka yöne çevirdi.

Seoyoon'dan öğrendiği, görmezden gelme-diğer şeyler yapma becerisini kullanıyordu.


Ama savaş sanatı büyük öğrencileri ayrılmadı ve eğilmeye devam ediyorlardı.

Yanındaki arkadaşları şaşırdılar ve ağızları bir karış açıldı.


Bir sinek, Choi SangJoon'un ağzına girebilirdi.

Dövüş sanatının ana öğrencileri sağlıklı vücudu ile eğildiklerinden beri şaşkın ve kafası karışmış olmaktan başka bir şey yapmadılar.

Ve Lee Hyun'in hoşuna gitmemiş gibi görünse de, reveransları çok doğal bir şekilde karşılıyordu.

Dört kişi o kadar şaşırmıştı ki,önce Lee Hyun'a ve sonra da savaş sanatı öğrencilerine bakmaya başladılar.

Lee Hyun iç çektiği sırada reveranslara cevap verdi.

Lee Hyun ve arkadaşları arasındaki ilişki değişti. Bir üst sınıf öğrencisi ona eğildiğinden, onlarla aynı yaşta veya daha büyük olmak zorundaydı. İddia ettiği gibi 20 değil.

Sonunda dövüş sanatı öğrencileri Lee Hyun'dan uzaklaştı.

"Sang ChualHyung, o kim? Kim için öyle eğildin?

Dürüst olmak gerekirse, öğrencilerin çoğu nedenini bilmeden eğildi. Kıdemli Han SangChual aniden eğildiğinden onlarda onunla birlikte eğilmişti.

Han SangChual alnından aşağı ter akıyordu.

"Sana daha önce de söylemiştim."


"Huh?"


"Sana hangi dojoya gittiğimi söyledim?"


"Evet. Sen şuna gitmiyor musun?"

Bahsettikleri kişi, Hyun Do'nın usta olarak çalıştığı dojoydu.


Dünya kılıç dövüşü yarışmasını kazanan ünlü dojo.

Bir kılıçla korkacak hiçbir şeyleri olmayan canavarların toplandığı bir yerdi. Resmi stajyerleri saymazsan, sadece 5000'den fazla yeni başlayan acemisi vardı.

Han SangChual yeni başlayan acemilerdendi.

"O, o yerde eğitim görüyor, hayır, o ustanın resmi en iyi öğrencisi."


"Gasp! En iyi öğrenci?"


" Muhtemelen. Neredeyse emindi. Çoğunlukla öğretmenler ona öğretiyor, ama bazen ustayla savaşıyor, bu yüzden öyle olması gerekir. "


" Ama bizim yaşımızda veya daha genç görünüyor, orada olduğun kadar resmi olmana gerek yok değil mi?"

Öğrenciler kafalarına eğdiler.

Dövüş sanatını öğrenenler çok güçlü bir gurura sahip olurlar.

Kişi bir dojo da daha yüksekte olsa bile, birisinin başını ona doğru eğmesine gerek yoktu.

Han SangChual ani bir ürperti hissetti sanki.

"Onu görmeliydin. Sence ona başından beri mi böyle davranmalıydım? Başlangıçta onun gücünü kabul etmedim. Sadece bir yıl. Kim sadece bir yıl boyunca eğitim görmüş birini ustanın öğrencisi olarak görmek ister ki bu haksızlıktı. Ben bile, 3 yıldan fazla bir süredir Kum dodojosuna gidiyorum, resmi stajyer olamadım. Onun kibirli bir piç olduğunu sanmıştım. "

" O zaman ona bir şeyler göstermek için onu dövmeliydin?


" Gittiğimde! Yeni gelenin tüm resmi stajyerleri bir kenara ittiğini gördüm. Ama ben onu tahta bir kılıçla dövüştüğünü gördüm. ”


“ Tam olarak nasıldı .... ”

“ Savaştı, savaştı ve savaştı. Kemiklerini kolayca kırabilen tahta kılıcın önünde bile hiç korktuğunu göstermedi. Ve salladığı her kılıç darbesinin içinde bir yaşam belirtisi vardı."


"O kadar iyi miydi? Bir kılıç sallandığında hayat üzerine bahse girmekten korkmamak normal değil mi?"

" İyiydi. Çok iyiydi. O zaman fark ettim. Her ne kadar fiziksel güç eğitim yoluyla oluşturulabilse de, zihinsel güç doğuştan geliyor. Dürüst olmak gerekirse, kaç kişi gerçekten böyle hayatını ortaya koyarak kavga ederdi? "

" ........ "

" Bir inanç için hayatını bir kenara atabilecek bir insan. Zihinsel olarak güçlü bir insandır. Fiziksel koşulları geride bırakarak, kalbinin dünyadaki en güçlü kalp olduğunu fark ettim. Bundan sonra kılıç becerim daha da güçlendi."

Han SangChual'ın arkadaşı nihayet anladı.


Bir kılıç samimiyetle sallanır.

Eğer kılıcı bu şekilde sallayabilen biri olsaydı, öğrenmek için harcanan zamanı bir kenara atıp gidip ona boyun eğerlerdi.

' Gülünç bir şekilde güçlü fikirli bir insan.'
'Yüzünü ezberleyin ve ona asla dokunmayın.'

Han SangChualdan arkadaşından kendisine bir söz vermesini istedi.

"Dojo'lu Sahyung tek bir şey söyledi. Bundan sonra, eğer onunla karşılaşırsan, ona boyun eğ. Eğer yapmazsan, ben öldüreceğim. "


" Evet efendim. "

 

//ÇN:Sürç-i lisan ettiysek affola…

//DN:Arkadaşlar hatamız varsa affola bayadır bölüm gelmeyince uzak kaldık seriye kusura bakmayın.

&& Şimdi neler olacak? Üniversitede ne gibi olaylar yaşanacak? Bizimkinin gerçek mesleği ortaya çıkacak mı? Doğum günü partisi nasıl olacak?

&& Merak ediyorsanız Takipte kalın;)






Giriş Yap

Site İstatistikleri

  • 32561 Üye Sayısı
  • 333 Seri Sayısı
  • 43274 Bölüm Sayısı


creator
manga tr